Nuk e di sa mund të jem i saktë, por jam i vërtetë për këtë që them. Gjithsesi, është një mendim i imi.
Duke qenë se pas vitit ’90 u riktheva me Apoloninë, me dëshirën dhe vullnetin e të ndjerit, trajnerit simbol fierak, Vangjel Capo, dhe luajta me 70–80% të ekipit të viteve të bukura ’85–’90, ju them diçka shpirtërore dhe që e quaj detyrim për ata legjendarë.
Në qoftë se dyshja legjendare Kujtim Majaci – Pandi Tole ishin personaliteti, karakteri, grinta, konkurrenca elitare, konkretizimi i golave, fitorja – dhe këtu nuk ka diskutim – ka qenë edhe një overture, me melodi dhe muzikë të bukur të teknikës, që fierakët i argëtonte në maksimum, që quhej Kokur. Ai Kokur që për tifozët fierakë ishte Maradona i tyre ⭐️⭐️⚽️⚽️🏆🏆🥇🥇👏🏻👏🏻
Këtu jemi me ndeshjen e parë me Flamurtarin legjendë si veteranë, me të papërsëritshmin lojtar Pandi Tole – zemra, shpirti dhe cilësia e klasit lojtar – Miço Papuçiu, mbrojtësi modern dhe trajneri trofe-fitues, me Bitën, Çendon shqiptar, me Lakun e madh, macen e penalltive.
Mirënjohje dhe respekt për ju që gëzuat zemrat e fierakëve dhe i bëtë krenarë, për ata tifozë të viteve ’80 që dashurinë për t’ju ndjekur në çdo stadium të Shqipërisë e paguan me burg dhe internim.
Respekt për ju legjendarë që dhatë gjithçka pa marrë asgjë në këmbim.
I përjetshëm qofsh gjithmonë, mbreti Majac ⭐️👑⚽️🏆🥇❤️🙏🙏
Romeo HaxhiajIsh-futbollist ⚽️⚽️⚽️🏆🏆🏆🥇🥇🥇
Përgjithmonë me ty, Apoloni 🙏🙏🙏
